Most Dangerous Road In The World....

.... ook wel Death Road genoemd. De gevaarlijkste weg ter wereld. En ik weet wel waarom.... De weg gaat van La Paz naar Coroico, hoog in de bergen. Sommige stukken zijn maar 3 meter breed. En een afgrond van meer dan 500 meter, heel steil! Zijn heel veel ongelukken gebeurd en veel mensen overleden. Is wel te zien aan alle kruisjes langs de berg.

En dit heb ik GEFIETST!!!!!! Gister. De weg is gewoon van zand en stenen. En gaat alleen maar naar beneden. Je daalt af van meer dan 4000 meter naar ongeveer 1500. Gaat heeeeeel snel. Voel nu dus de spieren in mn handen van het knijpen in de remmen. Heb ze amper losgelaten. Maar wat was dat gaaf zeg. Op sommige stukken heb je maar 1 meter naast je. Daarna is er niets. Behalve een 500 meter diepe afgrond. Geeft wel een kick zeg!


En dan nu het beloofde verhaal over de jungle:
Ben serieus nog nooit zo bang geweest in mn leven!!! Eens, maar NOOIT meer! Was blij toen ik na 2 dagen weer in de boot zat naar Rurrenabaque.
Voordat ik de tour ging doen, een vrouw uit Duitsland ontmoet. Zij was die dag naar de jungle geweest, maar meteen weer terug gekomen. Ze vertelde dat ze zo bang was om wilde zwijnen tegen te komen. Die leven in groepen van 100en en kunnen je behoorlijk aanvallen. Erg gevaarlijk. Ging dus al niet echt gerust weg.

Aankomst in de lodge in de jungle: Geen water. Niet eens om je handen te wassen... Bedden keihard, gelukkig wel met muskiettennet. Overal spinnen, steekvliegen, muggen en soort wespen. We gingen eerst een uur wandelen door de jungle. De gids was Nelson, kop kleiner dan mij, geen voortanden, en kent de jungle op zn duimpje. Had alleen een mes bij zich. Na 10 minuten stopt ie opeens. Heel stil moesten we verder lopen en met zn 5en dicht bij elkaar blijven. ´Wild pigs´ zegt ie. Onee, ik was zo bang!!! In plaats van weg te gaan, gingen we ze juist opzoeken!!! Om ze te zien!!!! Toch niet te geloven???? Ga je beetje gevaarlijke dieren opzoeken.... Dus ik vroeg, wat moeten we doen als ze op ons afkomen. ´Oh´ zegt Nelson, ´dan klimmen we gewoon in een boom!´ GEWOON??!?!?? Ik dus hele tijd een boom uitkiezen waar ik eventueel in zou springen.
Nou goed, na 3 pogingen waren ze eindelijk zo dichtbij dat we er een paar zagen. Mn hart sprong zowat uit mn ribbenkast. Zo bang. Toen renden ze weg, wat een opluchting. Zo´n opluchting dat ik tranen in mn ogen kreeg. Stond ik daar te janken in de jungle!!! En Nelson lachen. Blijkt dat die zwijnen banger zijn voor ons dan wij voor hen (nou dan moeten zij wel heeeeel bang zijn ;) ) Dat ze ons ruiken en dan heel hard wegrennen. Dat was wel te horen, wat een herrie zeg. En wat een stank. Later zagen we nog de modderpoel waar ze eten, enorm veel pootafdrukken. Indrukwekkend.
Maar ik zal het nooit meer vergeten. Het beeld van dat enorme, lelijke, zwarte zwijn met een rij stekels op zn rug....


Nougoed, nu nog maar 3 dagen in La Paz. Morgen verhuizen naar een superluxe hotel. Lekkere massage ondergaan. Nog even goed uit eten. En dan... maandagochtend om 4.30 begint mn reis terug...

Iedereen bedankt voor het lezen van m´n reisverhalen, voor alle berichtjes en mailtjes! En: tot dinsdag!

Veel liefs,

Marloes