Hike

Hola lieve mensen!!!

Bedankt voor alle lieve, bezorgde berichtjes, maar met mij is alles goed!! Het slechte weer is in het noorden bij La Paz en hier hebben we er geen last van gelukkig. De zon schijnt en ik moet oppassen om niet te verbranden, dat gaat hier namelijk heel snel.

Afgelopen weekend heb ik zoiets gaafs gedaan!!! We zijn met 2 leraren, 4 jongens en 3 meiden de bergen ingegaan voor een hike van 2 dagen. Het einddoel was een berg, Obispo van ruim 3500 meter hoog. Van tevoren wisten we niet precies wat we konden verwachten en ik heb nog nooit eerder een hike gedaan. De leraren, die dit vaker doen en gids zijn, zeiden dat het makkelijk te doen was. Nou dat hebben we geweten!!!

Zaterdagochtend vroeg vertrokken we met een busje naar een grote brug. Vanaf daar begon onze tocht door de rivier en bergen. Onwijs mooi uitzicht! Tijdens onze wandeling zijn we paar kinderen tegengekomen die aan het badderen waren in de rivier en mensen die hun kleding an het wassen waren. Na de rivier moesten we omhoog, wat behoorlijk zwaar was. Zeker omdat je op zon hoogte zit en mn conditie nou ook weer niet zo goed is! Savonds overnacht in een klein dorp op een grasveld in 3 tenten. Natuurlijk hadden we geen luchtbed oid, te zwaar om mee te nemen. Je begrijpt, heb niet echt heel goed geslapen! savonds gekaart bij het kampvuur en heerlijke spaghetti met gehakt gegeten! Lekker wijntje erbij, helemaal goed! En natuurlijk een mooi uitzicht! De maan was onwijs fel, dus niet veel sterren gezien.

De volgende ochtend vroeg op om onze tocht naar de top te vervolgen. We konden de tassen in een huisje laten staan, wat een armoede zeg! Het huis bestond uit 1 ruimte met een bed voor moeder en 3 kinderen. Verder stonk het naar ezel en er was geen electriciteit en water, De waterbron was een stuk verderop. De mensen hier moeten echt overleven. Ze hebben ezels, zwijnen en paar koeien en een veld vol met mais. We hadden koekjes meegenomen voor de kinderen, die ons kamp trouwens stiekem bekeken vanaf een muurtje.

De tocht naar boven was zwaar!! Met een mond vol Coca (niet echt lekker maar goed voor de energie!) zijn we de tocht aangegaan! Eerste stuk klimmen, vermoeiend maar wel te doen. Toen kwamen we bij een steile helling. Ik met mn hoogtevrees moest dus omhoog zonder touw of kabel. Nog nooit gedaan en vond het doodeng!! We hebben de groep opgesplitst. 1 Leraar en paar jongens die op verkenning gingen. 1 jongen, de meiden en een leraar die langzaamaan naar boven kwamen. De leraar bleef gelukkig de hele tijd bij mij, om te zeggen waar ik me moest vasthouden of om te helpen. Toen ik eenmaal boven was begon ik enorm te shaken, zo hoog!!!! Had nooit gedacht dat ik dat zou durven, maarja achterblijven is geen optie!

Het uitzicht boven was ongelofelijk mooi!!!! Overal waar je keek waren bergen. In de verte zagen we Sucre liggen. Echt geweldig!! Naar beneden was ook beste eng, maar de mannen waren echte gentlemennen en hielpen ons enorm!

De weg terug ging wel goed, alhoewel je goed moest kijken waar je ging staan. Overal lagen stenen, maar lukte prima. Op het laatste nog 2 keer doodsangsten uitgeslagen omdat we op een smal riggeltje (hoe schrijf je dit?! haha) moesten lopen met alleen wat grind, wat dus makkelijk wegglijdt. Dit was ook weer een enorm steile wand, zoiets wat je in films ook altijd ziet. Niks om je aan vast te houden, behalve een leraar. Doodeng!!! Als ik eraan terugdenk begin ik spontaan weer te shaken.

Als ik van tevoren had geweten dat het zon enge hike zou zijn, had ik dit NOOIT gedaan! Maar ik ben wel blij dat ik het niet van tevoren wist. Zo gaaf om eens te doen en dat uitzicht was zo mooi! Toch maar weer mooi gedaan!!

Het gevolg is dat ik nu niet meer kan lopen. Heb spierpijn in spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had!

Heb heel veel fotos gemaakt, maar die volgen later. Kan ze niet op deze pc zetten (blijft natuurlijk wel bolivia!)

Tot snel!

Veel liefs Loes


oja, ik heb hier geen mobiel nr. Vind het wel lekker rustig zo zonder telefoon! Heb vaak internet in de buurt, dus mailen is prima!